Het oude Hoogepad was een laantje dat liep vanaf de hoek van de Papenberg en de

Kerkallee tot aan de Kikvorsenbrink (Tullekensmolenweg). Eigenlijk was het vanaf de Papenberg een voortzetting van de Kerkallee. Het pad ging tussen de bouwlanden van de enk door langs de buurtschap ‘Den Haagen’.

Deze buurtschap bestond vroeger bijna geheel uit akkers (enkgronden).

Ze lagen enigszins glooiend tegen het Hoogepad. Enkele zandpaden doorkruisten het gebied, zodat de boeren bij hun akkers konden komen. In de richting van de beek stonden enkele boerenhofsteden. De hele buurtschap was in handen van één of twee grondeigenaren. Rond 1850 had een zekere Antonie Boks een boerderij in de buurtschap, met daar omheen veel grond. Toon Boks was boer en schaapherder.

De boerderij stond op de plek waar later garage ‘De Hagenbrug’ was gevestigd. In de omgeving van deze boerderij stonden drie schaapskooien.

Twee schaapskooien stonden op het erf van de boerderij en een derde schaapskooi stond vlakbij de beek.

Toen later de schapenhouderij minder werd en de ontginningen van heidevelden toenam, werden twee schaapskooien gesloopt. Aan de derde schaapskooi werd nog een woonhuis gebouwd. Op de plaats van de oude boerderij bouwde L.P. Dolman later een woonhuis met café. Het Hogepad kwam uit aan de Kikvorsenbrink ter hoogte van de Kruisweg. Het pad ging daarna verder als kerkenpad naar de buurtschap Amerika.

Recht tegenover de Kerkallee stond aan de Dorpstraat een oude villa. In 1905 werd deze villa gekocht door A.F.M. Jongeboer, een rentenier uit Amsterdam. De oude villa werd gesloopt en vervangen door een nieuw herenhuis: ‘Het Heethuys’. Na acht jaar werd de villa verkocht aan freule Hartsen. De familie Jongeboer liet aan de Loenenseweg villa ‘Rauwenhul’ bouwen en ging daar ook wonen.

Freule Hartsen bestemde ‘Het Heethuys’ als ‘Uniehuis’ voor haar werk ten behoeve van de alcoholverslaafden. De beheerders van ‘Het Heethuys’ werden de dames Reijnders en freule Bassecour-Caen. De dames Reijnders begonnen in ‘Het Heethuys’ een boekhandel en bibliotheek. Het was de eerste bibliotheek in het dorp. Een van deze dames trouwde later met J. van der Sloot die een brandstoffenhandel had. Van der Sloot liet een loods

(kolenschuur) bouwen achter ‘Het Heethuys’ aan het zogenaamde kolenpaadje, dat liep van de Dorpstraat naar de Hietveldweg. Later werd ‘Het Heethuys’ eigendom van de stichting ‘Het Hoogeland’. De naam werd veranderd in ‘Vita Nuova’. Tegen het einde van de jaren ‘80 van de 20^e eeuw is het herenhuis afgebroken en verdween een fraai monument uit het dorp.

Na een paar jaar in ‘Het Heethuys’ aan de Dorpstraat te hebben gewoond, kocht de vermogende Jongeboer landgoed ‘Rauwenhul’ (woeste hoogte), gelegen aan de grindweg van Beekbergen naar Loenen, net buiten de dorpsbebouwing van Beekbergen. De grond rond ‘Rauwenhul’ bestond uit akkers, bos en heide en werd gekocht van de familie Boks van ‘Ruiterserve’.

Het echtpaar Jongeboer liet een klassieke villa bouwen in een aparte bouwstijl. De fundering van het gebouw heeft uitzonderlijk dikke muren. Het gebouw bevat twee verdiepingen. Op het platte dak bevindt zich een balkon met een dakbalustrade volgens de joodse traditie.

Aan de voorkant bevinden zich tuinbordessen met balustraden en een stenen erker. Jongeboer heeft zelf nauwelijks van ‘Rauwenhul’ kunnen genieten, want hij overleed al in1915 op 49-jarige leeftijd.

In 1925 komt het landgoed met opstallen in handen van de Amsterdamse koopman Johan Coenraad Hekker en zijn vrouw Sibella. Toen Hekker de villa in zijn bezit had, verfraaide hij de al bestaande oranjerie en bouwde een grote schuur. Bij de vijver die achter de villa ligt, werd een houten tuinprieel gebouwd. Maar ook Hekker heeft niet lang van zijn prachtige bezit kunnen genieten, want hij overleed in 1927. Mevrouw Hekker bewoonde ‘Rauwenhul’ tot haar overlijden in 1957.

Tot het landgoed ‘Rauwenhul’ behoorde 16 hectare grond en enkele gebouwen. Ook huize ‘Op den Driest’ aan de Koningsweg hoorde bij het landgoed en mevrouw Hekker was ook eigenaar van de grond waarop later de Sint Willibrordkapel aan de Vulinkweg is gebouwd. Zij financierde deze kapel waardoor de katholieke parochie in Beekbergen voor de vieringen niet meer was aangewezen op de toneelzaal van hotel ‘De Smittenberg’. Mevrouw Hekker leefde een tamelijk teruggetrokken leven in ‘Rauwenhul’. Zij trad slechts af en toe op de voorgrond in de Beekbergense samenleving. Zo werd zij beschermvrouwe van muziekvereniging ‘Prinses Juliana’. In juli 1959 werd landgoed ‘Rauwenhul’ aangekocht door de ‘Vereniging Het Hoogeland’.